Ruh- um

Uykumun ölçüt değerlerini tarttım
hesabını soruyorum gözlerimden
neden uyumadın?

aklım çeliyor beni,
utansam mı ki..

bir kadın oluyorum, erkekçe ölüyorum
yorumsuzum, yorgun, uykusuz
geceler, geceler gözlerimi bekler
sesin susumu kuşandığı yerlerde
kuşatılmış, dil ‘im varmıyor..

burdayımın vuruşlarında duran kalbim
aksak, eksik, vakitli- vakitsiz!
güm-güm de güm- güm..

ölüm elimi dolduran tecelli,
gömleği dışa kıvırdı
içime soktum pantolonun
üzümleri taneleyip koynuma aldım
sana getirecektim, seversin
getirecektim.. koynumda kıskanmasaydın!

bir ses daha ve son;
aklım kalbimin iplerini çekiyor
dinamitleniyor,
aklımla kalbimi aynı kavanozda tutalı
dokundupum yerler ateştir sanki..

içime girmeli oysa
erimeli- eritmeli
bileşmkemin yongasında kudurmalı
kaynaşmalı kemiğin omurgama
dişlerini geçir etime, parmaklarım kanasın
tenim yansın, ateşinde kavur da sun ben ‘ini
burnum al- al, ısır da geceler harami düşlerimi saklasın
hadi gel.. gelmezsen, geceler haram zamanım
adın, sanık.. hüzün infaz mangam
günahın, vebalim.. geceler yatağında paklansın!

bir nehir ki ömrüm,
kendi suyumu bulandırdım
kendim kadar haramım
eksik, ıssız
seviyorum ya aşklar bana ağlasın!