Sana olan sevgim öyle bir yangın ki …Yıllardır kopan fırtınalar onu sadece körükledi…Her zaman sevginle yeniden inşa ettim külden yerleri…Dudaklarınla tekrar yaktım o dingin yerleri..
Sana olan sevgim öyle yeşil ki …Uçsuz bucaksız…Her yağmurda çamura bulanan o yeşil güneşinle kuruyup benzendi yeni renklere…
Sana olan sevgim öyle bir okyanus ki…İçinde bir damla olamadı kimse..Tüm okyanus senin yağmurlarınla büyüdü;derinleşti..Öyle bir okyanus ki ;sen varsın her damlasında..
Sana olan sevgim öyle bir ışık ki….Güneşi aratmıyor gecelerime…Apaydınlık kör karanlık bile seninle..
Belki büyük sevgin bunların nedeni…Belki yalansız sadakatin…
Vurdum duymazlığın,asiliğin,sertliğinin ardındaki o sıcacık yüreğin…
Düşünüyor musun bilmiyorum geçmişi benim kadar…İlk ellerimizin kenetlenmesi,ilk öpüşün,ilk bakışın…Hep vardın sanki…Hep sendin…Herkeste senden bir parça vardı..Ne kadar aptalmışım halbuki…Kimse sen olamaz ki…
Kimselerin görmediği;benim bile sadece hissettiğim;dokunmadığım,göremediğim,duyamad ığım o eşsiz yüreğin…
Dilinden çıkan,yüzünden geçen,satırlara döktüğün her ne olursa olsun;biliyorum ki SEN HEP VARSIN,HEP OLACAKSIN o eşsiz yüreğinle…İyi ki bensin;iyi ki senim…İyi ki benimsin;iyi ki seninim…İyi ki varsın papatyam!