İlk gözyaşım gülümsemeye dairdi.Hediye nedir bilmezdim ama;hikaye
etmiştim gülümsemeleri.Sabahlara gülümserdim,sen vardın;aglamaya
gülümserdim çünkü;her damlada sen vardın.Belki gözyaşlarımda yoktu o
kadar,çölleri sulayacak.Ama sözlerim vardı kimsenin bilmedigi,kurdugum
düşlerim vardı benim bile hayal edemedigim.Ben vardım,varlıgımı
bilmedigim.Ne aglıyordum duyurabilmek için sesimi,nede yanıyordum beni
bulsunlar ve görsünler diye.Ben gülümsemenin acısını yaşıyordum kendi
içimde…Ne bulutların haberi var,ne yıldızların,nede benim haberim
var içimdeki gülümsemeden.Ama;küstürdüm gülümsemeleri senin
ugruna,küstürdüm gülümsemeleri sevgim ugruna…
CaNıMsInnn…
Yorum Yapın