Başını ellerinin arasına almış
Bir gölge var orada
nereye dalmış
Ya da neye efkarlanmış
öylece bakakalmış
Bir gölge var orada.
odada lamba sönük
üç mum yanıyor sadece
ve kapalı o sahne
Sürüp gider her gece.
bazen pencereye çıkar gibi olur
sonra vazgeçip oturur
ve geceler onundur…
peki gölge kimin,
ve kimin için o sahne?
bir an yerinden kalkar
kollarını açıp
bir boşluğu kucaklar
belki güler,belki ağlar
ama elleri gözüne kayar…
kim bilir kimi anar
elleri kimi sarar
mumlar kadar
kalbide yanar…
günler sonra ilk defa
pencerede rastladım
bekle diye işaret etti bana
mumun birini odanın duvarına
birini pencereye tuttuğu kağıdın ardına
diğerini ise kendi yüzüne tuttuğunda
hem üç mumun
hemde gölgenin sırrını çözmüştüm.
yüzünde göz yaşı vardı
duvara adımı
kağıda aşkımı yazmıştı!
sonra pencereyi kapatıp
perdeleri çekti ve içeri girdi
bir daha kollarını açıp
o boşluğu kucakladı
ve mumları söndürdü
Yorum Yapın