Küçük bir hatırlatmanın da yararlı olacağına inanıyorum.

Sevgili öğrenciler anlatacaklarım belki size çok abartılı gelecek

Belki de inanmayacak ve bunun ülkemizde olma ihtimalini çok az görecek

Ve velilerinize sorarak araştırma gereği duyacaksınız.

Çok değil yıl 1974 birçoğunuzun velisinin yaşadığı okul çağları

Şimdiki gibi okul servisi henüz adet olmadığı gibi düşünülmesi bile

Rüya gibi, okulda beslenme saati derseniz o imkânsız gibi bir şeydi

Haddi nemi düşmüş biri okula adı beslenme saati olan ders zaten yok ama

Kazara yiyecek ya da içecek getirsen o zaten ayıp sayılır idi.

Ta ki ülkemizde verem denen hastalığın yaygınlaşması ile ABD yardımı

Olarak her okulda bir bardak sıcak süt tozundan yapılmış süt içene

Kadar, tek yeme içme yılda bir kez yerli malı haftasında evlerden getirdiğimiz yiyecek ve içecek dışında bir şey yemek mümkün değildi.

Bir ben bu kurala uymazdım sabah evden çıkıp üç kilometre yaya

Yürüyerek ulaşabildiğim okuluma evden gizlice kızarmış ev ekmeğini

Önlüğümün sağ cebine kesme çay şekerinden de annem anlamasın diye bir

Kaç tane sol cebime koyarak okula gelene kadar bitirmek şartı ile afiyetle

Yerdim.

Meyve mi? onun içinde küçük bir anım var, ilkokul beşinci sınıfta ailece

Gittiğimiz bir komşumuz ikram ettiği daha doğrusu zorla elime tutuşturduğu

Bir muzu yemem için ısrar ediyor başımdan da ayrılmıyordu, ısrarını

Kırmamak için yemek istedim ve muzu kabuğunu açmadan ısırınca evin

Hanımı ailemi pes eden hamleyi yapmak için elimdeki muzun kabuğunu soyup

Şimdi ye çocuğum derken kafamdan kaynar sular dökülüyordu.

Tabi o mahcubiyetle eve döndüğümde ailemden azar işiteceğimi bildiğim

İçin azara hazır beklerken annem o yediğin ne idi tadı nasıldı derken

Şimdiki gençliği kıskanmamak elimde değil.

Bu anlattıklarım çok fakir bir ailenin yaşam tarzı diye düşünülse de

Öyle değil bir devlet memurunun çocuğu ve o zamanki devlet memurunun

Ne kadar önemli olduğunu anlatmam ve sizi ikna edebilmem bir hayli zor. Lise ve orta eğitimde merak ettiğim en önemli şeylerden biride

Hep turunçgiller olmuştu, neden portakal, limon, mandalina hep turunçgiller diye anılıyordu ve merak edip öğretmene sorduğumda ise bir

Araba dayak yedim ve haddime mi düşmüş ki bu dayağı gidip aileme anlatayım

Bu saygısızlı yaptığım anlamına gelirdi ki anlatmak hele, hele öğretmeni

Şikâyet etmek en büyük ayıp sayılırdı, eğer arkadaşlarımdan biri kazara

Bunu babama söylese o öğretmenin ellerine sağlık dediği gibi evde

Bana ne saygısızlık yaptın ki öğretmen seni dövdü diye fırça yediğim gibi

Bir de ertesi gün öğretmene gelinip veli olarak hocam bizim çocuk duyduk ki

Uslu durmamış ve cezalandırmışsınız elinize sağlık denirdi.

Bu istisnasız her öğrenci velisi için aynı idi. Şimdiki gibi kulağı

Hafifçe çekilen bir öğrenci şikayet etmeye görsün babasına, Baba o gün okulu

Basıp kim hangi hakla çocuğumu dövdü diye yaygarayı basıyor.

Tabi hal böyle olunca da ne eğitimin ne öğretimin ne öğretmenin nede

Öğrencinin tadı var adı olan kendisi olmayan eğitim öylesine devam ediyor.

Turunç nedir? Sadece bunu araştırma ve velilerinize anlattığım eğitimi

Sormanız dileğimle siz değerli öğrencilerimizi eli öpülesi öğretmenlerinize

Saygılı olma dileğimle hoşça kalın.

İbrahim erdem KARABULUT

http://www.alpkutay.com