thank you

İnsanları anlamak yada anlamaya çalışmak, ilk bakışta zor gibi görünen temelinde sevgi ve saygı ile aslında hiçte zor olmayan bir kavram. Birlikte yaşamak zorunda olduğumuzu da ortaya koyarsak birbirimizi anlamamız en azından anlamaya çalışmamızın gerekliliği bir gerçektir.
Sevmek zorunda olmasak bile saygı göstermemiz bizim sosyal kültürel siyasi ahlaki bağlamda insan olmamızın gereğidir. Ki buna sevgiyide katabiliyorsak anlaşılamayan hiç bir konu ve düşünce biçimi kalmayacaktır.
Burada bir alıntı yapmak istiyorum:
“Bir profesör çalışması ile ilgili önemli bir konfransına annesinide davet eder ve ön sıraya oturdur. Konferans devam ederken annenin yan tarafında bulunan iki kişi konferans boyunca sürekli konuşurlar. Anne bu durumdan her nekadar rahatsız olup konuşanları uyarma ihtiyacı duyar hatta oğlunun konuşmalarını dinlemeyen bu iki saygısız adama çıkışmak, azarlamak istese de oğlunun konuşmasının bölünmemesi için susmak zorunda kalır. Konferans bitiminde profesör sevinçle annesinin yanına gelir ancak annesini üzgün görünce sebebini sorar Anne; oğlum senin konuşman boyunca yan tarafımda bulunan iki şahıs seni dinlemediler ve sürekli olarak aralarında konuştular buna canım sıkıldı der. Profesör ise Anneciğim boş yere üzülmüşsün o adamlardan bir tanesi konferansa fransadan katılan bir katılımcı idi yanındaki ise benim konuşmalarımı ona tercüme ediyordu, der.” Anlamaya çaılışmalıyız….
“Seni Seviyorum” en sevdiklerimize bile kaç defa diyebiliyoruz. Haydi şimdi hemen kalkın ve eşinize dostunuza arkadaşınıza söyleyin seni seviyorum seni seviyorum…