Seni seviyorum demek, hiçbir zaman bu kadar güzel olmamıştı.
Hiçbir zaman böylesine, sevip sevilmemişti bu yürek.
Yüreğinde bana ve sevgime yer var mı? Yer var mı aşka ve umuda?
O zaman yukarıya bak, ben ordayım her zaman yanındayım.
Gündüz güneşimle gece ay’ımla,
kimsenin kucaklayamayacağı kadar kucakladım seni.
Bazen bir umut olmalıyım yüreğinde güzel yarınlarda gerçekleşmeyi bekleyen.
Sonra bir hayal düşüncelerinde, seni başka alemlere gören.
Karanlık düşüncelerinde ki son yaprak olmalıyım ben, hiç solmayan bir yaprak.
Seni yaşamalıyım duygularda, seni hissetmeliyim her nefes alışında.
Yağmur olup üstüne yağmalıyım, her damla benim sana olan sevgimdir.
Islanmalısın sevgi yağmurlarında.
Aydınlığın olmalıyım sonra, buğday sarısı güneşimle.
Kar’a kar tanesine ne dersin bembeyaz saf aşklar yaşamak için.
Ben senin vazgeçemediğin gökyüzün olmalıyım.
Ne sen beni unutmalısın, ne de ben sensizlik evrenini kucaklamalıyım.
Seni seviyorum demek hiçbir zaman bu kadar güzel olmamıştı.
Hiçbir zaman böylesine sevip sevilmemişti bu yürek.
Şimdi ben o güzeli seninle yaşıyorum, ve
SENİ ÇOK SEVİYORUM…